پژوهشگران دانشگاه RMIT استرالیا موفق به توسعه روشی نوین برای افزایش کارایی تصفیه فاضلاب و حذف میکروپلاستیک‌ها شده‌اند. این فناوری با استفاده هم‌زمان از میکروحباب‌ها و نانوحباب‌ها توانسته است در آزمایش‌های آزمایشگاهی بیش از ۹۰ درصد ذرات میکروپلاستیک را از فاضلاب حذف کند.

جشن تیرگان که در روز سیزدهم تیرماه در گاه‌شمار ایرانی برگزار می‌شود که این جشن یادآور مفاهیمی بنیادین همچون امید، باران‌خواهی، همبستگی اجتماعی و پاسداشت آب به‌عنوان سرچشمه حیات است.

گاهی ارزش یک گروه دانشگاهی را نمی‌توان از تعداد مقالات، پروژه‌های تحقیقاتی یا شاخص‌های استنادی آن سنجید. گاهی باید به روایت‌های میان سطرهای یک خبرنامه نگاه کرد؛ جایی که فلسفه یک مکتب علمی، بی‌آنکه نامی از آن برده شود، خود را آشکار می‌کند. در دنیایی که بسیاری از دانشگاه‌ها هنوز موفقیت را با تعداد مقالات و ضریب تأثیر مجلات اندازه می‌گیرند، این گروه سال‌هاست مسیر دیگری را برگزیده است؛ مسیری که در آن، دانشگاه نه کارخانه تولید مقاله، بلکه آزمایشگاهی برای ساختن آینده است.

گزارش جهانی توسعه آب سازمان ملل متحد ۲۰۲۶ که توسط UN-Water و یونسکو منتشر شده است، تصویری نگران‌کننده از وضعیت دسترسی به آب و خدمات بهداشتی در جهان ارائه می‌دهد. این گزارش نشان می‌دهد که با وجود پیشرفت‌های حاصل‌شده در دهه‌های اخیر، میلیاردها نفر همچنان از دسترسی پایدار به آب آشامیدنی سالم، خدمات بهداشتی مناسب و مدیریت ایمن فاضلاب محروم هستند.

عباس پور عاکف فرماندار هویزه از رهاسازی آب از سد کرخه با هدف مدیریت بحران تنش آبی، تامین حق‌آبه تالاب هورالعظیم و حفظ معیشت بهره‌برداران منطقه خبر داد. این اقدام در راستای حمایت از اکوسیستم تالاب هورالعظیم، تامین آب مورد نیاز دام‌های سبک و سنگین و کاهش آثار ناشی از کم‌آبی در مناطق پایین‌دست حوضه کرخه صورت گرفته است.

انتقال بین‌حوضه‌ای آب، به معنای جابه‌جایی فیزیکی منابع آب از یک حوضه آبریز ( حوضه مبدأ ) به حوضه‌ای دیگر ( حوضه مقصد ) است؛ روشی که معمولاً به بهانه رفع کمبود آب (یا پاسخ به توزیع پراکنده و ناهمگون منابع ابی بر حسب اقلیم کشور) به کار می‌رود. گرچه این اقدام ممکن است در کوتاه‌مدت بخشی از نیاز آبی مناطق خاص را جبران کند اما در واقعیت ، چنین رویکردی نه‌تنها ناکارآمد ، بلکه ناسازگار با اصول توسعه پویا ، عدالت محیط زیستی ، حقوق نسل حاضر و آینده و مشارکت واقعی مردم است.

در آغاز این هفته، واژه صرفه‌جویی در مصرف آب دیگر یک شعار سرد نیست؛ شبیه نغمه‌ای است که در هوای خشک شهر می‌لرزد و معنا می‌سازد. گویی آب، این راوی خاموش حیات، از ما می‌پرسد که با میراثش چه کرده‌ایم؟! با رودهایی که در حافظه زمین کم‌جان شده‌اند…

امروز، در روز جهانی محیط زیست، این پرسش بیش از همیشه جدی است: پس از ما، چه یادگاری از ما بر جای خواهد ماند؟ آیا دیوارهایی که برافراشتیم، یا طرز زندگی‌مان بر این خاک؟ سرزمین، تنها خاک و جغرافیا نیست؛ هواست، آب است، و حافظه‌ای است که در رودها جریان دارد، در درختان نفس می‌کشد و در افق‌های دوردستِ آینده خانه دارد. هر زخمی که بر پیکر طبیعت می‌نشیند، زخمی بر هویت ما نیز جای خواهد گرفت.