بر پایه تازه‌ترین خروجی مدل فصلی CFSv2 الگوی آنومالی بارش در بازه خرداد تا بهمن ۱۴۰۵ برای ایران عمدتاً حول نرمال تا اندکی کمتر از نرمال ارزیابی می‌شود؛ هرچند در برخی مناطق کشور از جمله ارتفاعات زاگرس سیگنال‌هایی از افزایش نسبی بارش دیده می‌شود.‌

این غار که پیش از برنامه پیمایش بر اساس بررسی تصاویر ماهواره‌ای و مطالعات اولیه مورد توجه قرار گرفته بود، دارای بخش‌های گسترده آبی است و پیمایش قسمت قابل توجهی از آن تنها از طریق شنا امکان‌پذیر بود. به همین دلیل این غار در رده غار‌های آبی منطقه قرار می‌گیرد و عبور از برخی قسمت‌های آن نیازمند آمادگی و تجهیزات مناسب است.

در سرزمین‌های خشک، مدیریت رواناب، یک روش مهندسی ساده نیست؛ بلکه تعریفی نو از «فرار آب» به «ذخیره امید» است. اما آیا می‌توان بیابان را به عرصه‌ای پویا و سرزنده تبدیل کرد؟ پاسخ در تحلیل داده‌ها و ارزیابی علمی سامانه‌های آبگیر باران نهفته است؛ در ادامه جزئیات طرحی که با نظارت علمی خانم دکتر یثربی به اجرا درآمد و اکنون نتایج آن، افق‌های تازه‌ای را در احیای اکوسیستم‌های بیابانی گشوده است ارائه می شود.

پس از پایان دو جنگ تحمیلی آمریکا و اسرائیل و نشان دادن اقتدار ملی ایران، نوبت بازسازی ایران در همه بخش‌های اقتصادی، اجتماعی و سیاسی فرا می‌رسد. امّا به نظر نگارنده بخشی که بیشترین توجه و مراقبت و تغییر جهت و پارادایم را نیاز دارد بخش «آب، کشاورزی و محیط زیست» است. متاسفانه باید اذعان نمود که سیاست‌گذاری و ریل‌گذاری‌های انجام شده در سی سال گذشته در این بخش‌ها با هر ادله و توجیهی که انجام شده باشد قابل دفاع نیستند و هزینه‌های نابجا و بحران‌ساز در این بخش بسیار انجام شده است.

عضو هیات علمی دانشکده مهندسی آب و محیط زیست دانشگاه شهید چمران اهواز با بیان اینکه مسائل اقتصادی، مهم‌ترین موانع اجرای سیاست‌های مصرف بهینه آب است، گفت: اگر قرار است سیاست‌های مصرف بهینه آب در خوزستان واقعاً مؤثر باشند، باید در قالب یک بسته هماهنگ شامل اصلاح اقتصادی، تقویت حکمرانی آب، بهبود زیرساخت‌ها، ارتقای آموزش و ترویج، مشارکت واقعی بهره‌برداران و حفاظت از کیفیت منابع آب دنبال شوند.

پنجمین پانل تخصصی بازنگری مطالعات مغار نیروگاه مسجدسلیمان به ریاست فراز رابعی، رئیس حوضه آبریز کارون بزرگ برگزار شد. در این نشست که با حضور اعضای پنل، اساتید برجسته دانشگاه، کارشناسان فنی شرکت مدیریت منابع آب ایران و مدیران ارشد سازمان آب و برق خوزستان تشکیل شد، طرح نهایی بهسازی این نیروگاه مورد بررسی و تصویب قرار گرفت.

مطالعه «حکمرانی آب در دلتا» در هلند نشان می‌دهد سازمان‌های آب با سه دوگانگی اساسی روبه‌رو هستند: تمرکز بر پروژه‌های ملموس یا اهداف بلندمدت، حفظ ثبات یا انعطاف‌پذیری، و کنشگری پیش‌دستانه یا واکنش به بحران. ‌در ایران نیز همین دیلماها دیده می‌شود؛ جایی که منطق پروژه‌محوری، تاب‌آوری و پایداری منابع آب را به حاشیه رانده است. مشکل اصلی نه کمبود دانش فنی، بلکه غلبه نگاه کوتاه‌مدت در ساختارهای تصمیم‌گیری است. نخستین گام، شناخت و به‌رسمیت‌شناختن همین دیلماهای ساختاری است.

در سال‌های اخیر، حوضه‌های آبریز منتهی به دشت خوزستان با خشکسالی‌های ممتد روبه‌رو بوده‌اند؛ اما کاهش تدریجی شدت خشکسالی در فروردین ۱۴۰۵ نباید ما را دچار خوش‌بینی زودهنگام کند. تجربه‌های گذشته نشان می‌دهد که مرحله گذار از خشکسالی شدید به شرایط خشکسالی با شدت کم تر و یا وضعیت نزدیک به نرمال، یکی از پرریسک‌ترین دوره‌های مدیریت منابع آب است؛ دوره‌ای که در صورت نبود سیاست‌های کنترلی، می‌تواند نه‌تنها دستاوردهای احیا را از بین ببرد، بلکه شدت بحران را در آینده افزایش دهد
‌