رئیس سازمان توسعه و بهره‌برداری فناوری‌های نوین آب‌های جوی با اشاره به اینکه قیمت تمام‌شده این عملیات در ایران در سطح استانداردهای جهانی قرار دارد، تأکید کرد که بارورسازی ابرها به‌طور علمی مورد تأیید بوده و نقش مؤثری در افزایش بهره‌وری منابع آب کشور دارد.

صنعت نیشکر با مصرف متوسط سالانه‌ ای که بیش از ۴ میلیارد متر مکعب برآورد میشود، به تنهایی بخش عظیمی از منابع آب حوضه کارون بزرگ را به خود اختصاص میدهد.

یوسف فرخ زاد استادیار علوم باغبانی دانشگاه شهید چمران اهواز گفت: تداوم غلبه یک گونه گیاهی در فضای سبز شهری، پایداری اکوسیستم اهواز را با تهدید مواجه می‌کند. 

هفته گذشته مسجدسلیمان و حوضه دشت بزرگ، شاهد یکی از سنگین ترین نزولات آسمانی طی سال های اخیر بود.در این روز بارش شدید و رواناب سنگین این رود فصلی باعث شد، ضمن جان باختن یک نفر پل قدیمی سی میلی در جاده قدیمی هفتگل مسجدسلیمان پس از ۱۱۰ سال تخریب گردد.همچنین به دلیل کوتاهی مسئولان […]

بحران آب در ایران بیش از آنکه مسئله‌ای فنی باشد، مسئله‌ای انسانی و رفتاری است. تضاد میان منافع فردی و منافع جمعی، در بسیاری از حوضه‌های آبریز کشور، مانع اصلی اجرای سیاست‌های سازگاری است. کشاورزان در منطق فردی خود به دنبال حفظ درآمد، کسب سود و امنیت اقتصادی هستند، اما همین رفتار در مقیاس جمعی به تشدید بحران آب و کاهش تاب‌آوری اجتماعی منجر می‌شود.

  مدیر عامل جمعیت هلال‌احمر خوزستان از کشف پیکر چهار نفر به دنبال وقوع سیلاب در شهرستان‌های ایذه و باغملک خبر داد. ایشان در بازدید از مناطق دچار آبگرفتگی شهرستان ایذه بیان کرد: ۲ دستگاه خودرو در جریان وقوع آب‌گرفتگی‌ها و سیلاب شهرستان‌های ایذه و باغملک واژگون شدند که در پی این حادثه پنج نفر در این مناطق مفقود شدند.

در روزهای اخیر شاهد بارشهای بالای 200 میلیمتر در برخی شهرهای جنوبی کشور بودیم و در شهر بندرعباس با شرایط مشابه اهواز از نظر توپوگرافی از 25 تا 28 آذر 1404 در مجموع 188 میلیمتر بارش داشتیم در حالیکه بارندگی سالانه متوسط این شهر که در بسیاری از سالها نیز تامین نمی شود ،176 میلیمتر […]

در میانه بحران آب ایران، همه از «تحول» سخن می‌گویند؛ از اصلاحات ساختاری، تغییر پارادایم و تصمیم‌های بزرگ. اما پرسشی بنیادین—پرسشی که در قلب ادبیات جدید سازگاری تحول‌آفرین مطرح شده—همچنان بی‌پاسخ مانده است: آیا واقعاً می‌توان انتظار داشت تغییراتی که هم‌زمان عمیق، گسترده و سریع‌اند، در جهان واقعیِ حکمرانی آب رخ دهند؟ یا باید خودِ معنای تحول را از نو بازخوانی کرد؟