• امروز : شنبه, ۲۳ خرداد , ۱۴۰۵
1
واکاوی علمی یک احیای بزرگ در کانون‌های گردوغبار هندیجان

از فرار آب تا ذخیره امید

  • کد خبر : 2890
  • 03 خرداد 1405 - 22:46
از فرار آب تا ذخیره امید

در سرزمین‌های خشک، مدیریت رواناب، یک روش مهندسی ساده نیست؛ بلکه تعریفی نو از «فرار آب» به «ذخیره امید» است. اما آیا می‌توان بیابان را به عرصه‌ای پویا و سرزنده تبدیل کرد؟ پاسخ در تحلیل داده‌ها و ارزیابی علمی سامانه‌های آبگیر باران نهفته است؛ در ادامه جزئیات طرحی که با نظارت علمی خانم دکتر یثربی به اجرا درآمد و اکنون نتایج آن، افق‌های تازه‌ای را در احیای اکوسیستم‌های بیابانی گشوده است ارائه می شود.

بنفشه یثربی عضو هیات علمی مرکز تحقیقات کشاورزی خوزستان در پژوهشی عملکرد «سازه‌های هلالی» را به‌عنوان راهکاری هوشمند برای مهار رواناب و افزایش نفوذ آب ارزیابی کرد. نتایج به‌دست‌آمده از این ارزیابی، فراتر از انتظارات است؛ مقایسه دقیق عرصه‌های تحت مدیریت با مناطق بدون مداخله، گویای تحولی خیره‌کننده است.

تنوع گونه‌ای: جهش از ۱۱ به ۳۳ گونه؛ بازگشت زندگی به پهنه‌هایی که تصور می‌شد خاموش شده‌اند.

پوشش گیاهی: جهشی از ۷ درصد به ۷۷ درصد؛ واقعیتی که نشان می‌دهد سازه‌های هلالی تنها خاک را خیس نمی‌کنند، بلکه به‌عنوان بستری امن، ساختار جامعه گیاهی را بازسازی و تنوع زیستی را احیا می‌کنند.

این دستاورد، یک پیروزی زیست‌محیطی است؛ وقتی پوشش گیاهی ۱۰ برابر می‌شود، یعنی اکوسیستم دوباره نفس می‌کشد، خاک تثبیت می‌شود، گردوغبار فرو می‌نشیند و تاب‌آوری طبیعت در برابر خشکسالی‌های پی‌در‌پی معنا می‌یابد.

پژوهش حاضر، با مستندسازیِ دقیق این فرآیند، نشان داد که راهکار «سامانه‌های آبگیر باران» در شرایط اقلیمی خوزستان، یک راهبردِ اثبات‌شده و کارآمد برای گذار از بیابان‌زایی به سوی احیای پایدار است.

لینک کوتاه : https://rooydadeab.ir/?p=2890

برچسب ها